„Trupia farma” – recenzja okiem copywritera medycznego

Pośród leśnych ostępów Tennessee znajduje się miejsce, wydawać by się mogło, upiorne: uniwersytecki Ośrodek Antropologii Sądowej, znany lepiej jako Trupia Farma. Miejsce, w którym wybitny antropolog, Bill Bass, daje głos… zwłokom: zakopanym, zatopionym, zanurzonym, przez wiele lat zapomnianym…

Czy założenie Trupiej Farmy to wyraz jakichś niezdrowych fascynacji autora? Bynajmniej. To zaprojektowany na szeroką skalę projekt naukowy, który zrewolucjonizował współczesną medycynę sądową. Interpretując, co dzieje się z ludzkim ciałem po śmierci, możliwe staje się ukaranie zbrodniarzy i uwolnienie od niesłusznych oskarżeń niewinnych. To hołd dla nauki, która służy sprawiedliwości.

Bass, z dużą dawką szacunku, empatii, ale i humoru (miejscami nieco mrocznego) przybliża historię powstania Trupiej Farmy, techniczne aspekty pracy antropologa, jak również etyczne wyzwania związane z badaniami nad ciałami. Historie śledztw i kryminalnych zagadek przeplatają się z anegdotami z prywatnego życia autora, dzięki czemu, mimo niełatwej tematyki, książkę czyta się przyjemnie.

Dlaczego ciało człowieka wyłowionego z jeziora wyglądało na nienaruszone, mimo że spoczywało na dnie przez 30 lat? W jaki sposób odkryte szczątki rzuciły nowe światło na warunki życia panujące podczas wojny secesyjnej? Co ma wspólnego cykl życiowy muchy ze skazaniem staruszka, którego żona zmarła z – wydawałoby się – przyczyn naturalnych? To tylko niektóre historie, którymi dzieli się z nami Bill Bass. Chcecie więcej? Zajrzyjcie za ogrodzenie Trupiej Farmy.

Jeśli potrzebujesz rzetelnej recenzji książki z wątkiem medycznym w tle – skontaktuj się ze mną.